Hoe ga ik er mee om?

[Becky]

Hallo allemaal,
Ik heb getwijfeld om dit in te sturen maar ik weet het niet meer. Ik ken geen mensen in mijn naaste omgeving die een familie lid hebben met borderline, ik wel, mijn broertje. En in mijn ogen een ernstige vorm. Ik kan er met weinig mensen over praten, alleen met mijn moeder. Door de dingen die ik met hem heb meegemaakt in de afgelopen 8 jaar, ben ik angstig en onzeker geworden, ik heb hulp nodig om door dit proces heen te komen en het een plek te geven, maar het lukt me niet. Graag wil ik mijn verhaal kwijt en advies. Ik kan hier nu wel opschrijven wat er allemaal is gebeurd maar dat is zoveel. Ik hoop dan ook dat iemand mij kan en wil helpen. Groeten Becky

[moniek]

Jammer, dat ik de 1e ben die reageert. Ik ben 43, bij mijn zus is borderline vastgesteld toen ze 12 jaar was. Ze is 3 jaar jonger dan ik.  Bij mij is de diagnose nog maar kort geleden vastgesteld. Het schijnt wel erfelijk te zijn, ook in een hele kleine mate.
Ikzelf loop bij maatschappelijk werk en psychiater, en heb daar veel baat bij.
Ik kan redelijk goed in de maatschappij funktioneren : ik heb vrienden, ik heb werk en dat is erg belangrijk.
Mijn zus heeft zelfmoordpogingen ondernomen en is regelmatig opgenomen,  maar gelukkig heb ik daar geen last van.

Ik raad jou aan om ook kontakt te zoeken via maatschappelijk werk.
Misschien samen met je moeder.
Dan kan jij in ieder geval je verhaal kwijt en die mensen kunnen je weer verder helpen.
Een forum is handig, maar niet het ultieme.
Ga praten met je huisarts hierover.
Heb ik ook gedaan en toen kreeg ik hulp van allerlei kanten!

Succes.